patrick pothuizen geel
in

Cultheld Patrick Pothuizen en zijn recordaantal kaarten

De Eredivisie staat volgens vele experts bekend als de kweekvijver van Europa. Vele jonge talenten vanuit de opleidingen van Ajax, Feyenoord en PSV breken uiteindelijk door in het eerste en weten een transfer te verdienen naar grote clubs. Naast de absolute talenten telt de Eredivisie ook genoeg harde, felle voetballers. Barry van Galen, Mark van Bommel, Hans Kraay jr hadden allemaal één ding gemeen: ze gingen een felle overtreding nooit uit de weg. Logischerwijs werd dit vaak door scheidsrechters bestraft met een kaart, maar toch zijn deze spelers niet de ergste. Oud-verdediger Patrick Pothuizen wist in 2010 namelijk het record te verbreken van de meeste gele kaarten in de Eredivisie. Het mooie was dat hij er al op voorbereid was door op het moment dat hij de kaart kreeg, even zijn shirt op te trekken waarop stond ‘84’, het aantal kaarten wat ervoor zorgde dat hij de geschiedenisboeken inging. 

Zijn sportieve carrière

Pothuizen maakte tijdens zijn loopbaan voornamelijk naam als verdediger van NEC, maar wat veel mensen niet weten is dat hij begon bij de grote rivaal Vitesse. Hij debuteerde hier in het seizoen 1992/93, maar zoals vele jonge spelers zat er op dat moment niet veel speeltijd in. Om ervaring op te doen koos Pothuizen ervoor om ervaring op te doen bij FC Dordrecht. In dat seizoen komt de verdediger tot 10 officiële wedstrijden, wat genoeg is voor NEC om hem uiteindelijk in te lijven. 

NEC werd het tweede huis van Pothuizen, waar hij in zes seizoenen bijna 180 wedstrijden speelt. Waar Navarone Foor één van de meest gehate spelers is in Nijmegen van het afgelopen decennium, weet Pothuizen er alles van om deze status bij je te dragen. Na ruim zes seizoenen in Nijmegen koos de geboren Culemborger er namelijk voor om terug te keren naar zijn jeugdliefde Vitesse. Niet geheel tegen de verwachtingen in werd dit geen succes. Pothuizen kon niet meer aarden in Arnhem. De supporters hadden een afkeer opgebouwd vanwege het eerdere afscheid wat ze van Pothuizen moesten nemen. Het werd dus geen warm welkom en dat resulteerde in slechts 8 wedstrijden. Pothuizen besloot om te vluchten uit Arnhem en trok iets meer naar het noorden, waar FC Twente hem met open armen ontving. In Enschede wist Pothuizen zijn enige prijs te behalen en in die context was het zijn meest succesvolle periode. In de finale van de Amstel cup tegen PSV speelde Pothuizen 95 minuten mee en wist zijn ploeg uiteindelijk na strafschoppen (4-3) de Eindhovenaren te verslaan

Pothuizen besloot op 32-jarige leeftijd terug te keren naar de club waar hij zich uiteindelijk toch het meest geliefd voelde, namelijk NEC. Opnieuw wist hij een periode van 6 jaar vol te maken in Nijmegen, maar dit keer wel in een andere rol. Op dat moment was Pothuizen één van de meer ervaren spelers en er was dus ook meer een coachende rol voor hem weggelegd. Na ruim 100 wedstrijden maakte de club bekend het contract van Pothuizen niet te verlengen, waardoor hij definitief afscheid nam van ‘zijn’ NEC. Pothuizen besloot om langzamerhand af te gaan bouwen en speelde uiteindelijk nog twee seizoenen bij De Treffers in Groesbeek. Na een kleine 30 jaar als prof besloot Pothuizen in 2012 zijn schoenen aan de wilgen te hangen en zich te gaan focussen op zijn trainersloopbaan.

Memorabele momenten

Op 22 jarige leeftijd was Pothuizen nog gepositioneerd als centrale aanvaller en tijdens zijn eerste periode bij NEC werd hij omgetoverd naar een centrale verdediger. Naast het feit dat hij regelmatig een kaart pakte wist hij ook de nodige doelpunten te maken. Een aantal memorabele momenten op een rij:

1994: MVV 1-2 NEC

Na zijn komst van Vitesse wist Pothuizen zich direct in de basis te spelen bij NEC. Direct tijdens zijn debuutwedstrijd voor de Nijmegenaren wist hij een heldenrol te vervullen. De stand was 1-1 en met nog een kleine 20 minuten te spelen leek het erop dat deze stand niet meer zou veranderen. Debutant Pothuizen bracht daar verandering in en wist de winnende treffer achter zijn naam te zetten. Niet geheel toevallig wist hij in die wedstrijd ook direct zijn eerste gele kaart te pakken, een kaart die hij zich nog lang zou herinneren.

2008: NEC – Sparta Rotterdam 4-2

Pothuizen keerde in 2004 terug bij NEC, maar nam gedurende zijn verblijf een geheel andere rol in ten opzichte van zijn beginjaren bij de club. Los van het feit dat hij de jongere spelers op sleeptouw moet nemen, werd hij ook regelmatig gebracht als stormram zodra er een doelpunt gemaakt moest worden.  In maart 2008 kregen de Nijmegenaren Sparta op bezoek en trainer van dat moment, Mario Been, stond op dat moment onder vrij grote druk. Een overwinning was noodzakelijk om de druk op zijn schouders te verlichten. Tien minuten voor tijd leek het echter slecht af te gaan lopen, aangezien de Rotterdammers op dat moment met 1-2 voor stonden. Coach Mario stond op dat moment met de handen in het haar en besloot om ‘Joker Pothuizen’ te brengen, een keuze waarvan hij geen spijt zou krijgen. Binnen enkele minuten wist de invaller de stand om te draaien van een 1-2 achterstand naar een 3-2 voorsprong. Met zijn neusje voor de goal werkte hij twee ballen tegen het netje en het geluk kon niet op voor de NEC supporters. Een mooi gebaar volgde, aangezien Mario Been hem direct weer een publiekswissel gunde in de 90e minuut. Een memorabel moment voor Pothuizen en de geschiedenis van de Eredivisie.

2010: ADO Den Haag – NEC 2-3

Het was het laatste seizoen van Pothuizen bij NEC en ook in zijn laatste wedstrijden wist hij zijn waarde te bewijzen. Na 32 speelrondes stonden de Nijmegenaren op de 12e plaats in de Eredivisie en moesten ze op bezoek bij ADO Den Haag. De thuisploeg stond met één enkel punt boven de degradatiezone en zou er dus alles aan doen om te winnen van NEC.

Na ruim een uur spelen leken de Hagenezen af te streven op een overwinning, aangezien men een riante voorsprong had genomen: 2-0. Na lang aandringen kopte uiteindelijk de 18-jarige Rick ten Voorde de 2-1 binnen en tikte ADO-verdediger Ammi een vrije trap van Goossens binnen. Net als bij zijn debuutwedstrijd wist Pothuizen de winnende treffer voor zijn rekening te nemen, een ware dejavu. Na een op het eerste oog mislukte vrije trap van Jeffrey Sarpong dook Pothuizen op bij de eerste paal en wist hij de bal slim achter doelman Coutinho te werken. Het was zijn laatste doelpunt in dienst van de Nijmegenaren, maar zijn persoonlijke hoogtepunt moest nog komen..

Het magische record

De laatste wedstrijd van de Nijmegenaren van het seizoen was niet de minste. Het grote Ajax kwam op bezoek en de club en fans wilden niets liever dan hun publiekslieveling Patrick Pothuizen te zien vertrekken met een overwinning op de Amsterdammers. Die droom was na de eerste helft al verkeken, aangezien Suarez, Pantelic en Demy de Zeeuw ervoor hadden gezorgd dat Ajax met een 0-3 voorsprong de theepauze in ging. 

Vlak voor de 0-2 deed zich een memorabel moment voor. Pothuizen wist namelijk na een overtreding zijn 84e gele kaart te pakken en daarmee gaat hij oud Utrecht speler Jean-Paul de Jong voorbij op de ranglijst. Er was geen ontkomen aan de kaart, aangezien de verdediger overduidelijk hands maakte en scheidsrechter Ruud Bossen geen andere keus had dan Pothuizen op de bon slingeren. 

Pothuizen zelf zag er de humor wel van in, aangezien hij duidelijk voorbereid was op zijn individuele trofee. De verdediger trok zijn shirt omhoog en had daaronder een ander shirt zetten, bedrukt met een gele kaart en het nummer 84. Uiteindelijk wist Ajax relatief simpel te winnen met 1-4, maar iedereen zal zich deze wedstrijd herinneren als de partij waarin Pothuizen de recordboeken in ging. 
Wil jij meer leuke spelers verhalen lezen? Neem dan een kijkje in onze rubriek.

De Kungfu-Kick van Eric Cantona in ’94-95

Heung Min Son tijdens zijn traning in het leger

De militaire dienst van Son Heung-min in 2020