in

Estadio Mestalla, het imponerende stadion van Valencia CF

Estadio de Mestalla. (Getty Images)

Valencia, de sinaasappelstad van Spanje, wordt gekleurd door één van de mooiste parels in het voetballandschap: Estadio Mestalla. Wie ooit in de Spaanse kustplaats is geweest, kan beamen dat het een geweldig zicht is zodra je de Avenué de Suècia in loopt. 

Er popt een stadion op die (naar mijn inziens) van de buitenkant nog mooier is dan van de binnenkant. Legendes als Kempes, Puchades, Faas Wilkes en Marchena staan vol trots afgebeeld op de middelste ring. Op het moment dat je even stilstaat bij deze mooie schetsen, zal je de kramp al licht in je nek voelen. De tribunes lijken wel strak omhoog te staan en gedurende een wedstrijd zorgt dit ervoor dat het geschreeuw van de ‘Socios’ nog een luider klinkt. Een voetbaltempel vol Spaans temperament.

De ontwikkeling van het Mestalla

Vanaf de jaren 90 groeit Valencia CF uit tot een club die stabiel meedraait in de Spaanse subtop. In een aantal achtereenvolgende jaren wordt Europees voetbal behaald en hiermee wordt een basis gelegd voor de meest succesvolle jaren van de club.

Op Europees niveau wordt in 2000 en 2001 zelfs de finale behaald van de Champions League, maar in beide jaren druipt Valencia af als verliezend finalist na nederlagen tegen respectievelijk Real Madrid en Bayern München. De voorzitter van ‘Los Che’ was in deze periode al druk bezig met het uitbreiden van de capaciteit in Mestalla. In 4 jaar tijd (1997 – 2001) werd het aantal plaatsen uitgebreid en kon het uiteindelijk plek bieden aan 53.900 toeschouwers. Toenmalig coach Rafael Benitez kon niet beter timen, aangezien in 2002 (en in 2004) voor het eerst sinds 30 jaar de landstitel werd behaald en een mooi plekje kreeg in het pas vernieuwde Mestalla.

De druk vanuit het Spaanse voetballandschap werd echter groter en groter. De topclubs uit Madrid en Barcelona kregen steeds meer overwicht in de Primera Division en dat kwam ook duidelijk naar voren in de budgetten die werden uitgegeven aan spelers, stadions en trainingscomplexen. Om enigszins bij te kunnen blijven presenteerde het bestuur van Valencia in 2006 plannen voor een geheel nieuw stadion, wat in het noordwesten van de stad gebouwd moest worden en plaats moet bieden aan 75.000 toeschouwers: het Nou Mestalla. 

De teloorgang van Valencia

De timings voor de start van de bouw waren op een ongelukkig moment gepland, namelijk rond 2007. Nadat de financiële crisis toeslaat in 2006 en de club zich meerdere jaren achter elkaar niet weet te plaatsen voor het Miljoenenbal wordt in 2009 besloten om de bouw van het nieuwe stadion stil te leggen wegens gebrekkige financiën. Jaren na dit besluit staat het geraamte van het Nou Mestalla er verlaten bij in de Avinguda de les Corts Valencianes. Met Peter Lim als eigenaar zit er nog steeds weinig schort in de zaak. De beslissingen van de beleidsbepaler leiden ertoe dat de topspelers van de club veelal verkocht worden aan grootmachten in het binnen- en buitenland. De eigen jeugd wordt naar voren geschoven en er worden veel spelers teruggekocht die niet aan de verwachtingen kunnen voldoen. Ondanks de financiële malaise was er nog wel ruimte om het huidige Mestalla te voorzien van een opknapbeurt. 

Met een lik verf en opnieuw gekleurde stoeltjes in het oranje-zwart kreeg de voetbaltempel toch weer wat glans. Totdat het nieuwe Nou Mestalla klaar is, zal Valencia haar fans en tegenstanders blijven ontvangen in de intimiderende sfeer van het Mestalla.

Eén Valencia fan in het bijzonder

Eén stoel zal in de resterende periode van het Estadio Mestalla in ieder geval altijd gevuld zijn, namelijk stoel 164 op rij 15 van de centrale tribune. Deze staat op naam van Vicente Navarro Aparicio en in juni 2019 onthulde de club een standbeeld van de trouwe fan op zijn eigen plekje in het stadion. Jarenlang bezocht bezocht hij de thuiswedstrijden van zijn Valencia, ondanks een beperking aan zijn ogen. Rond zijn 50e levensjaar scheurde de Spanjaard zijn netvliezen, waardoor hij volledig blind werd. Desondanks wilde hij naar het stadion blijven komen en zijn seizoenskaart behouden om zo toch de atmosfeer van het Mestalla te kunnen ervaren. 40 jaar lang bezocht hij de wedstrijden zonder ook maar iets te kunnen zien van zijn helden. In 2017 kwam hij te overlijden en als eerbetoon aan zijn loyaliteit werd zijn fysieke aanwezigheid vereeuwigd in de vorm van een standbeeld in het Estadio Mestalla.

Mestalla wordt gekenmerkt door haar kleurrijke geschiedenis, mede door de sportieve successen van de club vanaf de jaren 90 tot aan het begin van de 21e eeuw. Met grote uitdagingen op zowel sportief als financieel vlak zal de opening het nieuwe Mestalla naar verwachting nog jaren op zich laten wachten.

Supporters, voetballiefhebbers en de stad Valencia zullen nog een poosje kunnen genieten van de steile tribunes en het Spaanse temperament in hun voetbaltempel: Estadio Mestalla.

David Beckham, een icoon in de sportwereld.

Andrea Pirlo, elegantie pur sang