in

Het verhaal van Adrian Mutu

Niet voor alle voetballers is het een gegeven dat de verleiding naar vrouwen, het nachtleven of verboden middelen altijd onder controle is gebleven. Sommige spelers gaan ten onder aan hun beroemdheid en dat gaat in vele gevallen ten koste van het talent wat ze hebben. Dit geldt ook voor oud-profvoetballer Adrian Mutu. De oud-aanvaller maakte naam in Italië door aan de lopende band te scoren bij clubs als Parma en Fiorentina, maar raakte op een zijspoor nadat hij werd betrapt op het gebruik van cocaïne. Na zijn bekentenis ging het snel bergafwaarts met zijn carrière en nog steeds wordt de Roemeen achtervolgd door zijn verleden in de vorm van schadeclaims en hebberige journalisten die dolgraag zijn verhaal willen horen.

Mutu & Adriano: Weergaloze aanval bij Parma

Op sportief vlak zal men zich voornamelijk de tijd van Adrian Mutu kunnen herinneren toen hij uitkwam voor Italiaanse ploegen Parma en Fiorentina. Bij Parma speelde Mutu samen met de Braziliaanse ster Adriano. Het aanvalsduo ging de geschiedenisboeken in als meest productieve aanvalsduo door samen 33 goals te scoren in één seizoen. Hiermee verbraken ze het record wat op naam stond van Hernán Crespo en Marco Di Vaio. Het goede spel van zowel Adriano bleef niet onopgemerkt bij de topclubs uit Europa. Dit resulteerde in twee transfers: Adriano vervolgde zijn loopbaan bij Italiaanse grootmacht Internazionale waar Mutu voor een bedrag van 24 miljoen pond tekende bij Chelsea. De Roemeense aanvaller was destijds de zevende aankoop van eigenaar Roman Abramovitsj. Het begin van Mutu was voortvarend, aangezien hij 4 keer wist te scoren in zijn eerste 3 wedstrijden en de fans van de Londense club begonnen zich warm te maken voor een absoluut fenomeen in de voorhoede van hun club. 

Het begin van een neerwaartse spiraal in de carrière van Mutu

Het mocht echter niet baten. Na een sterk begin hadden problemen in zijn privé-leven – echtscheiding, een seksschandaal en een politieachtervolging – grote invloed op zijn sportieve prestaties. Mourinho had inmiddels de rol overgenomen van de man die Mutu naar Engeland had gehaald en de Portugese succescoach was geen fan van de aanvaller. Doordat Mutu bij zijn club op een sportief zijspoor was beland en privé ook de nodige uitdagingen had, vertoonde de aanvaller opvallend gedrag. Opvallend genoeg voor een drugstest, aldus de Londense club. Hiermee werd de neerwaartse spiraal van Mutu zijn carrière in gang gezet. De test bleek positief te zijn op het gebruik van cocaïne. De aanvaller zelf gaf de sportieve tegenslagen en de scheiding met zijn vrouw op als reden voor het gebruik van drugs, maar Chelsea kende geen genade en besloot te aanvaller te ontslaan. De clubloze Mutu dacht door te bekennen een flinke schorsing te kunnen voorkomen, maar niets was minder de waar. De aanvaller werd uiteindelijk voor zeven maanden geschorst door de Engelse tuchtcommissie en alsof dat niet genoeg was, eiste Chelsea maar liefst 17 miljoen euro van de aanvaller ter compensatie. Nog steeds achtervolgt deze schadeclaim de Roemeense aanvaller en nog steeds is de zaak dus nog niet opgelost. 

De terugkeer in Italië

Ondanks zijn schorsing kon de Roemeen toch tekenen voor een nieuwe club, namelijk bij Juventus. De club uit Turijn mocht echter vanwege het quota op buitenlandse speler Mutu niet opnemen in de de selectie, waardoor men via een opmerkelijke constructie met Livorno alsnog de deal rond kon maken. Livorno, wat nog wel plek had voor een buitenlandse speler, trok Mutu transfervrij aan en verkocht hem gelijk weer aan Juventus. Achteraf bleek het de moeite niet echt waard te zijn, aangezien de Roemeen niet wist te imponeren in Turijn en na de degradatie naar de Serie B net als vele andere grote namen besloot te vertrekken. Vanaf dat moment zou men het beste spel gaan aanschouwen van de man met een moeilijke persoonlijkheid. 

In 2006 tekende Mutu bij Fiorentina, waar hij samen met aanval partner Luca Toni een ongekend koppel vormde. De vorm die hij kende bij Parma kwam eindelijk weer naar boven en in zijn eerste seizoen wist de aanvaller direct 16 keer het net te vinden en de titel van Speler van het Jaar op zich te nemen. Ook in het seizoen erna wist de aanvaller te imponeren, maar nu samen met een andere Italiaan, namelijk Giampaolo Pazzini. Mutu kroonde zichzelf tot topscorer van zijn club in de nationale competitie (17 goals) en ook over de gehele linie (23 goals). Op het moment dat je denkt dat het na dit seizoen bergafwaarts zal gaan met de stugge Mutu, word je toch weer verrast. Ook in een aanvalslinie met de ervaren Gilardino weet Fiorentina opnieuw een goede eindklassering te behalen en Champions League voetbal te garanderen. 

Een nieuwe dopingtest bij de Roemeen

Toch kon Mutu maar moeilijk leren van zijn fouten in het verleden. Tijdens een dopingtest onder de gehele selectie werd de Roemeen namelijk opnieuw betrapt op op het gebruik van verboden middelen. Ditmaal ging het om het laxeermiddel sibutramine en kreeg hij een schorsing van negen maanden opgelegd. Ook Fiorentina besloot na afloop van de schorsing een einde te maken aan de samenwerking aangezien nadat de aanvaller niet meer op het gewenste niveau kwam na zijn afwezigheid. Mutu probeerde bij het Franse AC Ajaccio opnieuw een comeback te maken zoals hij dat deed na zijn fout in Londen, maar ditmaal lukte het hem niet. De neigingen naar drugs waren de nekslag voor zijn sportieve carrière en ook in zijn geboorteland Roemenië wist de aanvaller niet meer zijn oude niveau te halen. 

Tijdens de hoogtijdagen van zijn carrière behoorde Mutu tot één van meest dodelijke spitsen op de Europese velden. Hij was een erg explosieve speler met veel snelheid en een goede dribbel. In een vrije rol achter een nummer negen als Gilardino, Pazzini of Toni kwam de Roemeen het beste tot zijn recht en dat hij heeft hij voornamelijk laten zien tijdens zijn verblijf in Florence.

Het probleem van Mutu was niet het voetballen, maar zijn instelling. Tijdens zijn loopbaan heeft de aanvaller regelmatig kritiek te verduren gekregen, wat voornamelijk ging over zijn gebrek aan inzet. De Roemeen zal voornamelijk herinnerd worden als de speler die nooit zijn volledige potentie heeft benut door een paar zwakke momenten in zijn privé leven. Een uniek verhaal wat absoluut thuishoort in de galerij van VoetbalGlorie.

Spijkerharde Roy Keane

De legendarische inworp van Rory Delap